Beeldend kunstenaar Paul Dikker gedicht

Nee, ik woon hier dan wel pal aan de fjord, maar lekgeraakt ben ik niet. En als ik lek zou raken, gebeurt er nog niets want ik ben doorgaans veilig op het droge. Ook vandaag heb ik weer de hele dag binnen gewerkt, ondanks dat de zon scheen en er een boten- en muziekfestival (ik heb die combinatie niet bedacht) in Norheimsund was. Dat is de meest nabije grote plaats in de omgeving, 28 km hier vandaan. Ik heb het te druk met mijn werk en ben met drie nieuwe olieverfschilderijen bezig, die langzaam maar gestaag hun vorm krijgen. Desalniettemin maak ik toch af en toe tijd voor een praatje met de mensen hier in huis en wat wil het geval? Een van hen is de Australische dichter Ross Donlon. Ross is niet alleen een aardige man maar ook een gedreven dichter die hier het ene na het andere 'deathless poem' (onsterfelijk, tijdloos gedicht) uit zijn pen laat vloeien. Hij publiceerde verschillende boeken en leest zijn gedichten voor op festivals binnen en buiten Australië. Hij was de winnaar van de Arvon International Poetry Competition in Groot-Brittanië. En nu heeft Ross een gedicht gemaakt naar aanleiding van een schilderij van mij. Het gaat om het schilderij 'Niet onmogelijk', te vinden op mijn web-site www.pauldikker.nl. Een van de volgende dagen zal ik het gedicht samen met het schilderij hier publiceren. Ross heeft zijn gedicht en een afbeelding van het schilderij aangeboden aan een grote Australische krant. Afwachten maar of deze het gaat publiceren. Dat is in ieder geval heel wat leuker dan het wachten op het Tweede Kamerdebat over de domme bezuinigingen die VVD en CDA aan de Nederlandse kunst en cultuur willen opleggen.

Kunstschilder Paul Dikker vaart langs de kust van Noorwegen

Nou, ik vaar niet echt langs de kust van Noorwegen hoor. Dit keer niet. Maar ik volg op mijn computer de tocht van de MS NordNorge, een van de schepen van de Hurtigruten. Het schip is nu in Trondheim en komt 22 juni aan in Kirkenes, helemaal in het Noorden van Noorwegen, tegen de Russische grens aan. Ik heb die reis, 2600 km heen en ook weer 2600 km terug, in de koude winter van 2008 gemaakt, toen het de hele dag vroor en donker was. Nu is het voortdurend licht. Op Hurtigruten LIVE - hurtigruten.com is te zien hoe mooi het in Noorwegen is. Ik zou zo een reis graag nog eens maken en mij laten inspireren door de stilte en de overweldigende schoonheid van het landschap. Maar ik geniet ook van mijn eigen fjord hier voor de deur. Tussen mijn schildersessies door loop ik regelmatig naar buiten en tuur ik in de onbestemde verte. Alleen met mijn gedachten prijs ik mij gelukkig dat ik ver weg ben van dat Nederland, waar een uitgesproken rechts kabinet onze culturele en maatschappelijke infrastructuur op een ongekende wijze vernietigt.

Beeldend kunstenaar/ kunstschilder Paul Dikker kreeg bezoek

Op dinsdag lunchen wij kunstenaars in Messen meestal samen. Vanmiddag zaten wij met zijn zevenen in de gezamenlijke keuken op de eerste etage te eten, toen er onverwacht gestommel op de trap klonk. De buitendeur is normaal altijd op slot, nu kennelijk niet. Wie kon dit zijn? Het bleek een echtpaar te zijn, wonend in Ålvik, dat naar mij op zoek was en mijn werk wilde komen bekijken. Ineens herkende ik hen van de muziekavond in het gemeenschapshuis waar ik vorige week uit nieuwsgierigheid en om kennis te maken met de plaatselijke bevolking naar toe was gegaan. Dit echtpaar maakte mij wat wegwijs en was heel geïnteresseerd in mij en naar wat ik in Ålvik kwam doen. Ik had ze een ansichtkaart van mij gegeven en gezegd dat ze altijd welkom waren om te komen kijken. En dat kwamen ze nu dus doen. Ik wist niet hoe ik het had. Wat ontzettend leuk! Ik heb hen meegenomen naar mijn werkruimte op de begane grond en laten zien waar ik mee bezig ben. Ze wilden ook graag mijn schilderijen bekijken die ik uit Amsterdam had meegenomen. "Ja, we weten alles van je, we hebben je web-site bekeken en met veel mensen over je gesproken de afgelopen week." Ze wilden eigenlijk meteen een schilderij kopen maar vanwege de prijs, slapen ze daar nog een nachtje over. In ieder geval ben ik uitgenodigd om hun eigen gemaakte cider te komen drinken en hij zal mij binnenkort een bijzondere vallei laten zien. Ik geniet van deze onverwachte, mooie ontmoetingen en beschouw ze als het resultaat van mijn leven als onafhankelijk kunstenaar en zelfstandig ondernemer. Wat ben ik in deze dagen van grootscheepse bezuinigingen blij dat ik nooit van mijn leven afhankelijk ben geweest van kunstsubsidies. Ook al werd je zonder het keurmerk van een kunstsubsidie eigenlijk nauwelijks serieus genomen door het moderne kunst-establishment.

Beeldend kunstenaar Paul Dikker beklimt een berg

Als deze foto geen bewijs is! Inderdaad, aan het eind van de middag heb ik mijn kwasten schoongemaakt, mijn lichtgewicht rugzakje gepakt en ben ik op pad gegaan. Vanuit mijn atelier hier in het Noorse plaatsje Ålvik aan de Hardangerfjord kijk ik uit op een berg, een grote, woeste, donkere berg. Vanmiddag kreeg ik opeens de geest, misschien vanwege de Pinksteren, en ben ik die berg gaan beklimmen. Er was iets dat op een pad leek, tamelijk onbegaanbaar, en af en toe stond er op een steen of boom een rode T gekalkt. Van een boomtak maakte ik een stok waarmee ik mijn evenwicht kon bewaren. Na twee uur inspannend klimmen en klauteren, stond ik hoog op de berg en had ik een fantastisch uitzicht over de fjord. Pal naast mij stroomde het smeltende ijs met grote snelheid naar beneden. Het was rond 19.30 uur en ineens zag ik dat het mooie weer snel aan het omslaan was. Ai, als het zou gaan regenen, zouden de rotsen spiegelglad worden en zou het erg gevaarlijk worden. Dus spoedde ik mij naar beneden. Het was af en toe knap stijl en behoorlijk glad en ik moest geregeld zoeken naar het vervolg van het pad naar beneden. Verschillende keren gleed ik bijna uit maar kon ik mij net overeind houden met mijn stok, of door een tak van een boom of struik te grijpen. Toen ik vlak langs een afgrond verder naar beneden moest, werd mij de weg versperd door een grote groep loeiende schapen. Ik wist helemaal niet dat schapen konden loeien. Op zachte toon, verzoenend pratend tegen de reusachtige dieren, wurmde ik mij er langs en vervolgde mijn weg. Net voordat het ging regenen kwam ik met pijnlijke knieën en geschuurde handen beneden in het dorp aan. Moe van de inspanning, maar met een schoon en opgeruimd gemoed. De benepen bezuinigingen van het kabinet Rutte op de kunsten en de zorg waren even heel ver weg.

Kunstschilder Paul Dikker in Overveen

Mijn tentoonstelling in 'Achter de Zuilen', de expositieruimte in het Gemeentehuis Bloemendaal, is alleen nog deze week te zien.
De openingstijden zijn van donderdag tot en met zondag van 13.00 tot 16.00 uur.
Je vindt de tentoonstellingsruimte aan de Bloemendaalseweg 158 te Overveen.

Op zondag 8 mei, de laatste dag van de expositie, zullen mijn mede-exposant Arthur Meijer en ik vanaf 14.00 uur iets vertellen over ons werk.
Ook is er dan gelegenheid tot het stellen van al je vragen.
Je bent van harte welkom!

Voorlopig zijn mijn schilderijen daarna niet op een tentoonstelling te zien.
Tot eind mei kun je in ieder geval nog op mijn atelier terecht, bel of mail mij gerust voor een afspraak.

Tentoonstelling Paul Dikker en Arthur Meijer

Alweer een nieuwe tentoonstelling, nu in Overveen.
Ja, ik weet het, het is wat snel, zo vlak na mijn expositie in Hoofddorp.
Maar op deze grotere tentoonstelling toon ik naast enkele gloednieuwe grotere gouaches, ook mijn recente acryl- en olieverfschilderijen.
Tevens zijn van Arthur Meijer keramische beelden te zien.

De tentoonstelling wordt geopend door Fred Dijs op zondag 17 april om 15.00 uur.
Je bent van harte welkom.

Locatie: Achter de Zuilen, Gemeentehuis Bloemendaal, Bloemendaalseweg 158, Overveen.
De tentoonstelling is nog te bezichtigen t/m 8 mei. Openingstijden: donderdag t/m zondag van 13.00 tot 16.00 uur.
Op 8 mei zullen Arthur en ik iets over ons werk vertellen, aanvang 14.00 uur.

Ter gelegenheid van deze tentoonstelling staat in het aprilnummer van het Straatjournaal een interview met mij.
Het Straatjournaal wordt verkocht door dak- en thuislozen in de regio's Haarlemmermeer, Kennemerland, West-Friesland, de Kop van Noord-Holland en Texel.

Je kunt natuurlijk ook altijd rechtstreeks mijn atelier komen bezoeken.
Wees welkom!

Paul Dikker in Straatjournaal

Vandaag kreeg ik het aprilnummer van het Straatjournaal toegestuurd. Het Straatjournaal wordt verkocht door dak- en thuislozen in de regio's Haarlemmermeer, Kennemerland, West-Friesland, de Kop van Noord-Holland en Texel. Op p. 17 staat een interview met mij, met als kop: "Kunst moet mooi zijn". Zo is het maar net.
Intussen schijnt de zon naar binnen in mijn atelier en voel ik een onweerstaanbare aandrang om te schilderen.
Aan de slag dus.

aanbieding gouache Paul Dikker

Deze dagen ben ik bezig met de voorbereidingen voor mijn nieuwe tentoonstelling in Overveen. De opening is op 17 april. Meer informatie volgt later. Als opmaat bied ik een prachtige gouache aan, ingelijst in een houten lijstje van 24x 30 cm. Inclusief glas en board en passepartout van zuurvrij museumkarton. Nu 625 euro, straks op de expo 750 euro.

Nieuwe aanbieding: een gicléeprint! Een wat?

Speciaal ter gelegenheid van het artikel over mij in het blad 'Atelier' heb ik samen met een ervaren drukker een gicléeprint gemaakt van het afgebeelde schilderij 'Tussentijd'. Een gicléeprint is afbeelding van hoogwaardige kwaliteit, die door de kunstenaar zelf is gecontroleerd.

De prent die ik aanbied heeft een gelimiteerde oplage en is gedrukt op dik acquarelpapier met duurzame, lang houdbare inkten. Elk exemplaar is door mij persoonlijk goedgekeurd, gesigneerd en genummerd. Het formaat van de afbeelding is 38 x 30 cm.
Ingelijst in een houten smaakvol frame met glas en board van 50 x 40 cm, kost deze bijzondere uitgave slechts 250 euro. Zonder lijst verkrijgbaar voor 195 euro, allebei exclusief verzendkosten.

Hoewel het echte, unieke schilderij een wereld op zichzelf is, biedt deze gicléedruk een heel mooi, betaalbaar en toegankelijk alternatief.
Grijp je kans en bestel de print direct via info@pauldikker.nl.

Kunstschilder Paul Dikker in Atelier-Magazine voor tekenaars en schilders

Het nieuwe nummer van Atelier-Magazine voor tekenaars en schilders, is uitgekomen (nr. 151). Met de vuurtoren uit mijn schilderij 'Hoezeer ook...' op de omslag, en een interview met mij op pagina 4-8. Leuk om te zien hoe het schilderij 'Stilstemmig' breed over twee pagina's is afgedrukt. Het schilderij 'Tussentijd' dat ook bij het artikel staat afgedrukt, is nu als hoogwaardige gicléeprint bij mij te bestellen. Daarover meer in een volgend blogje.

Handelsondernemer in Wereldkunst

Zojuist kreeg ik bericht uit België! Mijn artikel 'past perfect in het boek' en wordt integraal gepubliceerd. Voor de Franstalige versie wordt het zelfs vertaald, ja.. in het Frans. Mijn contactpersoon schrijft:

Dank je voor deze mooie bijdrage, ik was ontroerd. Na het lezen ervan heb ik nog meer bewondering voor personen die kiezen voor de kunstenaarsstiel. Je bent goed bezig! Ik hoop dat er vanuit de Nederlandse overheid meer begrip komt voor jullie situatie, zelfs als moet er bezuinigd worden. Cultuur is onontbeerlijk voor een humane maatschappij.

Dat heb ik 'm toch maar mooi geflikt, zo naast alle voorbereidingen van mijn tentoonstelling in Het Oude Raadhuis in Hoofddorp.
Het boek 'De kunstenaar als ondernemer' zal in november 2011 uitkomen bij uitgeverij LannooCampus. De Franstalige versie komt bij een Franse uitgever uit.
De titel van mijn bijdrage? Juist ja: Handelsondernemer in Wereldkunst.

Wat te doen?

Stilstemmig

Mijn tentoonstelling in Galerie de Meerse hangt, de opening is geweest. Mijn artikel voor het boek 'De kunstenaar als ondernemer' is klaar en opgestuurd. Bijna alle achterstallige e-mail is beantwoord. Het voelt heerlijk om even tijd te hebben na wekenlang bijna dag en nacht gewerkt te hebben met twee snel naderende deadlines. Maar wat te doen nu? Een stukje fietsen, een beetje lezen of toch maar meteen door? Er is genoeg werk te doen.

Uit Overveen kreeg ik al een aansporende brief met de vraag waar mijn informatie en documentatie blijven voor mijn tentoonstelling daar in april. Ik dien enkele foto's uit te kiezen voor de uitnodigingskaart.
Na deze tentoonstelling is de agenda leeg. Ik moet vooruit blijven denken en nieuwe expositiemogelijkheden aanboren, hier in Nederland of in Noorwegen. Tips zijn altijd van harte welkom.
Verder moet mijn web-site worden geactualiseerd. Nieuwe afbeeldingen heb ik inmiddels opgestuurd naar mijn webmaster Rob den Boer, die ze er binnenkort zal opzetten. Ik zal de Nederlandse en Engelse teksten van de nieuwsrubriek weer doornemen en aanpassen. Ook wil ik graag de nieuwe tekst over mijn werk van Willem Kuipers op mijn web-site geplaatst zien. En het zou leuk zijn als het interview met mij op Amsterdam FM ook op mijn site te beluisteren is.
Afgelopen week kreeg ik een vraag uit Noorwegen naar de prijs van het schilderij 'Stilstemmig'. Het is zo een beetje het grootste en duurste dat ik heb, en net iets te begrotelijk voor die persoon. Ik heb geopperd dat het in termijnen betaald mag worden. En vraag mij tegelijkertijd af of ik het schilderij niet gericht aan een aantal instanties en bedrijven in Noorwegen zal aanbieden. Dat betekent dat ik adressen moet uitzoeken en een brief moet samenstellen.
Of kan ik beter direct mijn schilderwerk weer oppakken en naar mijn atelier gaan? Na het inlijsten van mijn schilderijen voor Hoofddorp moet ik daar eerst flink opruimen voordat ik de kwast weer ter hand kan nemen. Maar het kriebelt wel en ik zou graag nog iets nieuws voor Overveen maken.

Ik denk dat ik maar eens begin met koffiezetten.

Bubbeltjesplastic en lokale radiostations

'Toendertijd', acrylverf op linnen, 24 x 24 cm, 2010

Bijna al het werk is gedaan. De schilderijen zijn ingelijst en gevernist. Joepie!
Nu moet ik een prijslijst maken. Daarna ga ik alles inpakken in bubbeltjesplastic, daar ben ik ook altijd wel enkele uren mee bezig. En dan ga ik vrijdag de tentoonstelling inrichten.

Vanavond word ik om 20.30 uur kort geinterviewd door Jan Rijpkema, te beluisteren op www.meerradio.nl. Morgen tussen 15.00 en 16.00 uur ben ik te gast bij Edwin Kleiss, op www.amsterdamfm.nl. Geen idee in welke mate er naar die lokale stations wordt geluisterd. Petra Possel van Kunststof heb ik nog niet kunnen interesseren voor een interview, maar ik blijf het proberen. Radiomakers schijnen vaak te denken dat beeldende kunst zich niet leent voor de radio. Terwijl ik toch echt probeer om er zo beeldend mogelijk over te vertellen. Misschien nog wel even aandacht vragen voor de BTW-verhoging.

Gisteren een aanbieding op facebook gedaan, het acrylverf schilderijtje 'Toendertijd' , ingelijst en wel, voor de snelle beslisser 975 Euro. Vrijdag neem ik het anders mee naar Hoofddorp waar het rond de 1500 Euro zal kosten. Ik geloof niet dat er veel animo voor is. Nou ja, dan kan ik er nog even zelf naar kijken en me verliezen in de avondlijke ruimte en de spiegelingen in het water.

Gelukkig dat er nachten zijn

De lijsten zijn klaar! Wat een werk toch elke keer weer. Gisteren heb ik tot laat staan schuren en schilderen. Tien lijsten waren het uiteindelijk, maar na drie lagen zitten ze nu lekker in de verf. Vanavond of morgen vernissen en dan daarna de schilderijen in de lijsten monteren. Donderdag of vrijdag ga ik de tentoonstelling in Hoofddorp inrichten, want als die zaterdag om 16.00 uur open gaat, moet alles pico bello in orde zijn.

Zaterdag heb ik tot tot diep in de nacht mijn bijdrage afgemaakt voor het boek 'De kunstenaar als ondernemer', dat in België gaat verschijnen. Ik heb op verzoek van de redactie van de publicatie een soort zelfportret geschreven. Daarin beschrijf ik hoe ik kunstenaar ben geworden en hoe ik tegen het ondernemerschap aankijk. Uiteraard heb ik geprobeerd om een aantal ervaringen en reflecties te veralgemeniseren. Voordat ik haar opstuur ga ik de tekst nog één keer bekijken, misschien wil ik nog een enkele passage bijvoegen. Ik denk dat het een heel leuk stuk is geworden. En dat zeg ik niet snel. Het is gewoon kicken om al schrijvend nieuwe gedachten te formuleren. Nu maar hopen dat ze er in België ook blij mee zijn.

Het inlijsten

Vandaag werk ik aan de lijsten om mijn schilderijen voor de komende tentoonstelling in Hoofddorp. Ik heb voor deze acrylschilderijen fijne baklijsten besteld op maat. Ze moeten alleen nog een kleur krijgen. Ik heb een aantal standaardkleuren tot mijn beschikking. Licht geel, zacht-beige, creme, gebroken wit, licht grijs, tapies, kleuren die qua nuance net even van elkaar verschillen. Het is zaak om de juiste kleur bij elk schilderij uit te zoeken, en dan schilder ik de lijst twee of drie maal over. Een heel werk nog voor negen schilderijen.
Ik wil vandaag ook nog mijn schilderijen vernissen. De kleur wordt er iets mee opgehaald en de vernis biedt een beschermlaag tegen stof en vuil. Ze heeft even nodig om goed aan te drogen, dus ik moet opschieten ermee. Aan het werk dus weer!

Tentoonstelling in Het Oude Raadhuis te Hoofddorp

Hallo lezers en volgers,

Jullie zijn allemaal uitgenodigd om te komen naar mijn tentoonstelling in Galerie De Meerse, locatie Het Oude Raadhuis te Hoofddorp. Adres? Hoofdweg 675, postcode 2131 BC, telefoon 023-56 42 767.
De expositie is geopend woensdag tot en met zaterdag van 11.00 tot 17.00 uur, op afspraak en tijdens voorstellingen in de avonduren. Ik exposeer daar tot 13 maart samen met fotograaf Hein Hage.
Op deze mooie maar bescheiden expositie laat ik nieuwe acrylschilderijen zien.

Je bent van harte welkom op de opening zaterdag 12 februari van 16.00 tot 18.00 uur.

Uit het persbericht van de galerie:
Op de tentoonstelling in Het Oude Raadhuis is een aantal nieuwe acrylschilderijen van Dikker te zien. De landschappelijke vormen zijn sterk geabstraheerd en de kleuren zijn intens en niet direct naturalistisch. Het existentiële thema van de dolende mens is opnieuw zichtbaar in deze schilderijen: de kleine, nietige mens op zoek naar zijn identiteit, in verhouding tot de alomvattende aanwezigheid van de natuur. In een van de schilderijen zien we iemand van een berg springen. Wat is de betekenis van deze sprong? Is het uit wanhoop of uit verlangen naar bevrijding? Of zijn wanhoop en verlangen altijd met elkaar verbonden? De getoonde schilderijen zijn niet alleen een lust voor het oog, maar doen ons ook op een lichtvoetige manier nadenken over ons eigen bestaan en over onze relatie met de natuur.

In april heb ik een grotere tentoonstelling in Overveen, waar ik ook een aantal olieverfschilderijen zal tonen.
Daar kom ik later op terug, maar nu al kan ik melden dat de opening van die expositie plaats vindt op 17 april.

Ik hoop jullie te mogen begroeten in Hoofddorp of Overveen.
Tot dan!

Realisme 11, een treurig gevoel maakte zich van mij meester.

Vanmiddag was ik naar Realisme 11, een kunstbeurs voor figuratieve kunst in Amsterdam. Ik kwam er een beetje treurig vandaan. Niet omdat er geen mooie dingen te zien waren. Maar omdat ik mij afvroeg hoe al die kunstenaars nu toch een redelijk inkomen uit hun werk kunnen genereren. Van de prijzen die de klant betaalt, gaat immers maar een heel klein gedeelte naar de kunstenaar.
Nu sinds 1 januari de omzetbelasting op kunstwerken is verhoogd door het kabinet Rutte, gaat er eerst maar liefst 19% BTW vanaf. Van het bedrag dat dan overblijft, gaat bij verkoop meestal 50% commissie naar de galerie. Ja, dat is het percentage dat de galerie in rekening brengt aan haar kunstenaars. (Over deze verkoopcommissie draagt de kunstenaar ook nog eens 19% BTW af omdat de galerie hem/ haar een dienst verleent. Dat bedrag kan later weer worden teruggevraagd van de belastingdienst. Ik laat het daarom hier voor het gemak buiten beschouwing.) Dat betekent bijvoorbeeld dat van een schilderij van 4000 euro, slechts 1680 euro (4000 : 119 x 100 : 2) voor de kunstenaar overblijft. Dat is de economische werkelijkheid van de kunstenaars achter de façade van modieus geklede galeriehouders, chique stands met een keur aan kunstwerken, en een champagne-/oesterbar waar het publiek even kan uitrusten van de vele vermoeienissen.

Voor een goed begrip, daar moeten dan nog de directe materiaalkosten, de atelierhuur en de lijst vanaf. Hoe is het op een dergelijke manier nog mogelijk om langere tijd aan een schilderij te werken? Moeilijk dus. Dat is ook de reden waarom veel kunstenaars op een andere manier aan hun geld moeten komen en vaak maar weinig tijd hebben om aan hun kunstenaarschap te besteden. Of ze maken series met snelgemaakte werken die onderling nauwelijks van elkaar verschillen, hetgeen de kwaliteit en uniciteit vaak niet ten goede komt. Opvallend vond ik ook de hoeveelheid fotografie, soms zelfs op doek afgedrukt. Het waren eigenlijk net schilderijen, alleen dan veel sneller en in serie geproduceerd.

Bijna alle kunstenaars die ik ken zijn niet alleen tegen het hoge BTW-tarief, maar vinden ook de hoge verkoopcommissie belachelijk. Maar de meesten durven er niets van te zeggen en kiezen eieren voor hun geld. Want lastige kunstenaars liggen er zo uit. Kunstenaars genoeg om hun plaats in te nemen. Bij het publiek is de hoge verkoopcommissie geloof ik nauwelijks bekend. Niemand heeft het erover, terwijl het een van de voornaamste redenen is van de relatieve armoede van beeldend kunstenaars.

Ik ben wel een lastige kunstenaar die zulke onrechtvaardige verhoudingen moeilijk kan accepteren. Van mij hangt dit jaar dan ook geen werk op de beurs. Dat heeft zo zijn nadelen. Maar ik ben er ook blij om want ik verkoop mijn werk het liefste zelf vanuit mijn atelier. Daardoor kan ik niet alleen goedkoper zijn dan in een galerie, maar houd ik er ook genoeg aan over om mijn werk verder te ontwikkelen en mijn schilderijen in alle rust op te bouwen. Want dat is waar ik in geloof: tijd, toewijding en concentratie. Of, anders gezegd: slow art for quality.

BTW en NRC, dat rijmt.

Vanavond is in de NRC voor het eerst te lezen dat de BTW-verhoging voor kunstvoorwerpen wel op 1 januari 2011 wordt doorgevoerd. Het aan de podiumkunsten verleende uitstel geldt niet voor kunstvoorwerpen. Voor veel beeldende kunstenaars en kunsthandelaren kan dat desastreuze gevolgen hebben. Kunst maken is namelijk een arbeidsintensieve bezigheid. Kappers, fietsenmakers en schoenmakers blijven om die reden wel onder het lage BTW-tarief vallen. Kunstenaars dus niet. Mij en mijn collega's is dat al een dag of tien bekend. Maar fijn dat het nu ook zo snel is doorgedrongen tot de NRC. Heel alert van de Kunstredactie van mijn Kwaliteitskrant.

Sandra Smallenburg en de broodschilders

Het is onbegrijpelijk dat het in het maatschappelijk debat steeds maar gaat over de gevolgen van de BTW-verhoging voor de podiumkunsten. Deze zal leiden tot een prijsverhoging van enkele euro's per kaartje. Ook de BTW op de verkoop van kunstwerken gaat met 13% omhoog, en dan hebben we het al snel over een prijsverhoging van enkele honderden tot duizenden euro's. In Den Haag denken ze waarschijnlijk dat alleen rijke mensen kunst kopen, die gemakkelijk in staat zijn deze prijsverhoging te betalen. Dat is dan een wijdverbreid misverstand. Ook mensen met een kleinere beurs willen graag iets moois kopen voor in hun huis. Dat weten ze misschien niet in Den Haag, omdat in de pers zelden serieus aandacht wordt besteed aan de beroepspraktijk van hardwerkende kunstenaars die hun werk op de particuliere markt verkopen. Daar wordt zelfs een beetje op neer gekeken. Kunst en ondernemerschap gaan immers niet samen. Zakelijk succes is voor een kunstenaar per definitie verdacht. Sandra Smallenburg bestempelde in de NRC van 8 december jongstleden de kunstenaars waarvan onze staatssecretaris van Cultuur werk heeft gekocht, neerbuigend als 'broodschilders'. Dat zijn schilders 'om den brode', en volgens Van Dale betekent dat: 'om er de kost mee te verdienen, niet uit lust of liefde'. Die redden het volgens Sandra wel met hun 'gemoedelijke retrokunst voor boven de bank'. Je kunt over de kwaliteit van deze kunstenaars zeggen wat je wilt, maar of ze hun werk wel of niet uit lust en liefde maken, geen idee. Waar zou Sandra dat aan zien? Sandra maakt zich in haar stukje meer zorgen om 'de échte avant-gardisten'. Zolang kunstrecensenten en -critici gesubsidieerd avantgardisme nog zonder meer met kwaliteit associëren, en toegankelijke en verkoopbare kunst als commerciële en dus verwaarloosbare decoratie voor boven de bank beschouwen, zolang blijft de kloof tussen kunst en samenleving bestaan en zullen Henk en Ingrid en hun volksvertegenwoordigers zich blijven afzetten tegen de kunst. Een goed geïnformeerd publiek vormt het draagvlak van de culturele sector. Het schrijven van obligate, kritiekloze en voorspelbare stukjes over de kwetsbaarheid van de hoge kunst levert daar geen bijdrage aan. Dat vind ik nu gemakzuchtige broodschrijverij.

Paul Dikker in Galerie Memling

Willem Kuipers (oud-chef van de kunstredactie van de Volkskrant) heeft op zijn web-site wiewiewie.nl een mooi artikel geschreven over mijn werk. Het is te vinden onder de knop Galerie Memling, rechts op de pagina. Citaat: "Paul Dikker blijkt zo door de schoonheid van het aardse geweld in Noorwegen te zijn getroffen dat hij daar in het Noorden, net als W.F.Hermans in Nooit meer slapen, zijn nietigheid als schepper moet zijn gaan inzien en aldus, denk ik, de weg heeft vrijgemaakt voor misschien wel zijn mooiste, en langst beklijvende werk, want waar elders wordt zoiets groots gecreëerd dan daar waar kunst en religie samenkomen."
Tja, daar heb ik weinig aan toe te voegen. Behalve dan dat ik nog niet dood ben en dat ik mijn mooiste en langst beklijvende werk nog ga maken. Neem een kijkje op wiewiewie.nl.

paul dikker WAW bericht


Marnixkade 39-lll
1015 XR Amsterdam
telefoon: 020 625 00 08
e-mail: info@pauldikker.nl

10 december 2010


Beste mensen,

Dit jaar ben ik er eens vroeg bij met mijn eindejaarsbericht en mijn wensen voor het nieuwe jaar.
Ik wens u nog een goede laatste maand van dit jaar toe, hele fijne kerstdagen straks en een prachtig en voorspoedig 2011.

Met veel plezier heb ik dit jaar mijn 25-jarig jubileum als kunstenaar gevierd met een tentoonstelling in Het Weefhuis Zaandijk. Ik toonde daar mijn nieuwste schilderijen die ik in de maanden daarvoor in een winters Noorwegen had gemaakt. Voor mijzelf was het bijzonder om zo mijn nieuwe schilderijen voor het eerst bij elkaar te zien in hun gloednieuwe, zelfgemaakte lijsten. Misschien klinkt dat gek, maar het heeft altijd enige tijd nodig om vertrouwd te raken met de werken die ik net heb gemaakt. Alsof ik er zelf eerst nog aan moet wennen, alvorens ze een vanzelfsprekende plaats in mijn oeuvre krijgen. Heel veel mensen hebben de tentoonstelling bezocht, mede dankzij de artikelen in de pers en een tweetal interviews op de radio. De optredens van Ezequiel Menalled, Elke Geurts, Ellen Dikker en het interview dat Sandra Schuurhof met mij hield, vormden extra attracties. Velen van u hebben de expositie bezocht en mij overladen met complimenten en presentjes. Ik ben daar heel blij mee! Dank aan al die mensen die mijn ontwikkeling al zolang volgen en die elke keer opnieuw belangstelling voor mijn werk tonen.

Afgelopen jaar verscheen in Noorwegen het boek ‘Alt det som er’ bij uitgeverij Aschehoug Forlag. Het bevat 49 afbeeldingen van mijn schilderijen en een verhaal dat de bekende en veel bekroonde en vertaalde schrijver Bjørn Sortland er speciaal bij schreef. Uiteindelijk heeft de productie van het boek nog veel voeten in de aarde gehad. Toen ik de drukproeven per koerier uit Oslo kreeg, schrok ik mij een hoedje. Ik ben daarna onmiddellijk naar Oslo vertrokken waar ik samen met een repro-technicus verbeteringen heb aangebracht en aanwezig ben geweest bij het drukken van het boek. Het was opwindend om de kleurige bladen met afbeeldingen van mijn schilderijen van de pers te zien komen. Het boek is in Noorwegen erg goed ontvangen en heeft zeer goede recensies gehad. Het is door de staat aangekocht om in alle bibliotheken van Noorwegen te verspreiden en het heeft zelfs een tweede druk gekregen. Mijn vriend, de Noorse componist Knut Vaage, zegt dat ik met dit boek nu echt een Norwegian friend ben geworden, net als Lennard Cohen, Dolly Parton en Horst Tappert. Ondanks positieve reacties durven Nederlandse uitgevers het niet in vertaling uit te geven vanwege de financiële risico’s. Het boek en de proefvertaling zijn overigens bij mij te bestellen.

In het voorjaar verscheen bij Uitgeverij Nieuw Amsterdam, het tweede boek van Elke Geurts, Lastmens, met op de omslag weer een schilderij van mij. Leuk! Voorts deed ik mee aan de Open Ateliers Jordaan en werd ik actief op Facebook om mijn werk zoveel mogelijk te verspreiden. Kijk voortaan voor het laatste nieuws eens op mijn weblog op mijn web-site www.pauldikker.nl.

In 2011 zal ik in Hoofddorp en Overveen exposeren, gedetailleerde informatie is al te vinden op mijn site onder nieuws, exposities. Waarschijnlijk verschijnt in juni volgend jaar een artikel over mijn werk in het blad ‘Atelier’. Tevens verschijnt een boek bij Leiden University Press waarin mijn publicatie over kunst en werkelijkheid uit 2007 (zie mijn site onder publicaties) is opgenomen. Voor een Belgisch boek (uitgeverij Lannoo en Nouvelles Editions) zal ik een bijdrage schrijven over kunst en ondernemerschap. Ook wil ik volgend jaar weer graag enkele maanden in Noorwegen werken.

Zoals u wellicht weet, zal de BTW op kunstvoorwerpen per 1 januari worden verhoogd van 6 naar 19%. Tot die tijd geldt het oude tarief, dus neem gerust nog deze maand contact op. Misschien is het wel een leuk idee om uzelf of een dierbare een gouache cadeau te geven voor de kerstmis?
Wat mij betreft laten we ons niet uit het veld slaan door economische tegenwind en bezuinigingen.
Ik hoop u het komende jaar dan ook weer vele nieuwe schilderijen te mogen laten zien.
Met kunstzinnige én ondernemende groet,

Paul Dikker

Muziek Centrum van de Omroep (MCO)

Ik vind de naam van CDA-minister Van Bijsterveldt wel een beetje lang. Overdreven ook. Waar is die t op het eind eigenlijk goed voor? En dat is nog maar het begin. Ik stel voor dat we het aantal letters drastisch terugbrengen. Met ietsje minder moet het toch ook wel kunnen? Zullen we haar naam halveren? Dan noemen we haar voortaan minister Van Beld. 'Klinkt als' vuilnisbelt, voor wie het spelletje 'hints' kent. Het Muziekcentrum van de Omroep mag van de minister blijven voortbestaan. Moet wel een procent of veertig (40!) bezuinigen. Geweldig, en wat zijn we blij in kunsten- en medialand. Hè...hè, we zijn weer in gesprek met de minister!

Ik ben niet blij. Het opheffen van al die orkesten die tot het MCO behoorden vond ik barbaars en heel erg dom, van welke kant je het ook bekeek. Cultureel, economisch, menselijk, vanuit elk perspectief rampzalig en ineffectief. Maar dat de beslissing tot opheffing nu wordt teruggedraaid vind ik eigenlijk net zo schokkend. Niet vanwege die korting van 40% die buiten elke proportie is. Maar wel omdat het regeringsbeleid kennelijk zo weinig doordacht en gefundeerd is dat een dergelijke ingrijpende beslissing eerst zo maar wordt genomen, om na protesten uit het veld weer net zo snel te worden ingetrokken.

Wat zegt dat over onze bewindslieden? Waar hebben die mensen eigenlijk verstand van? Voor welk ontstellend gebrek aan deskundigheid en visie betalen we deze ministers eigenlijk hun salarissen? Om onrust te zaaien en armoede en werkloosheid te creëren? Mevrouw Beld hoort samen met haar CDA-collega en rookidealist Hans Hillen op de vuilnisbelt van het politieke onvermogen. Opdat het aanzien van de politiek in ere kan worden hersteld.

Sinterklaascadeau

Voor wie nog een leuk en bijzonder Sinterklaascadeau zoekt, ik heb het afgelopen jaar een aantal mooie nieuwe gouaches gemaakt. Tot 1 januari 2011 is in ieder geval het lage 6% BTW-tarief nog geldig, dus ik zou zeggen: dit is het goede moment.
En het is een keer iets geheel anders en onverwachts. Want laten we eerlijk zijn, zo makkelijk is het niet om een speciaal cadeau te vinden waarmee je je genegenheid voor een dierbaar persoon kan uitdrukken. Prijzen vanaf 500 tot 750 euro voor een werk waar er op de hele wereld maar één van is! Kom vrijblijvend kijken, lang niet al mijn gouaches staan op mijn web-site. Maak een afspraak via info@pauldikker.nl en wees welkom.

Hans Hillen

Wat heerlijk dat er in Nederland nog integere en gewetensvolle politici als Hans Hillen zijn, die geheime betaalde adviezen geven om hun hooggestemde idealen te verwezenlijken, zelfs als die tegen het beleid van hun eigen partij ingaan.

Cultureel ondernemer

Er is veel te doen over de afbouw van subsidies in de culturele sector en de verhoging van de BTW op kunst naar 19%. Veel beeldend kunstenaars zijn afhankelijk van subsidies of hebben er een baantje bij. Ongeveer 4% van de beeldend kunstenaars kan van zijn werk leven en gelukkig hoor ik tot die kleine groep. Dat gaat niet vanzelf, dat vraagt naast het schilderen zelf om een flinke dosis ondernemerschap. Maar cultureel ondernemer ben ik al ruim 17 jaar, dus wat dat betreft verandert er niets. Aan een kleine prijsverhoging is waarschijnlijk niet te ontkomen na 1 januari 2011, het tijdstip waarop de BTW verhoging van 13% wordt ingevoerd. Maar ik blijf verder gewoon plannen maken, schilderen en exposeren. Voor u, voor jou, voor Henk en Ingrid, JanWillem-Diederik en AnneMarie-Louise, voor Achmed en Fatima. Kunst voor alle mensen dus. Van jong tot oud, van links tot rechts, van wit tot zwart, van rijk tot arm. Ik ga door!