Beeldpraat. Nog even wachten!

Eigenlijk had hier al vanaf 15 januari mijn nieuwe maandelijkse digitale rubriek 'Beeldpraat' moeten staan. Maar omdat die wordt aangekondigd in het WAW-magazine en Sam Drukker daarin de eerste beeldpraat heeft geschreven, wil ik dat de papieren WAW eerst bij de leden van de WAW-community in de bus ligt, voordat ik haar in mijn weblog publiceer. Lang kan het niet meer duren, want de WAW moet deze week bij mij worden afgeleverd. Ik heb al schrijvers voor de tweede en de derde beeldpraat. Dit wordt leuk. Vinden jullie het een beetje vaag? De oplossing komt met de WAW!

WAW-ramp

Je hebt een WAW-jaar, een WAW-missie, WAW-groeten en nu ook een WAW-ramp. Die ga ik niet breed uitmeten hoor. Maar voor diegenen die op het WAW-magazine wachten, het duurt nog even. Gisteren kreeg ik, enkele dagen later dan afgesproken, acht dozen geleverd met samen 1250 exemplaren. Inmiddels zijn die allemaal weer de deur uit. Nee, niet naar de leden van de WAW-community, jawel, die heb je ook, maar linea recta terug naar de drukker. De kwaliteit was zo slecht dat we de oplage in zijn geheel hebben geweigerd. Hoofdredacteur Harper T. Jensen trok wit weg bij de opening van de dozen en vormgeefster Suzanne Mol had zoveel fouten nog nooit meegemaakt. Gelukkig ben ik stressbestendig. Inmiddels is het drukken van de WAW al door een andere drukkerij ingepland. Die is wel twee keer zo duur, maar uiteindelijk gaat het om de kwaliteit. 'Alles voor de kunst', zeg ik altijd maar. Levering voor 4 februari. Alles zal goed komen.

Iets verschrikkelijks!

Ach jee, we zijn nog niet bekomen van de buitenissige wantoestanden in Hongarije, en nu dit weer. Henk Bleker heeft een 32 jaar jongere vriendin. Ach wat verschrikkelijk, een oude snoeperd las ik al. Binnen het CDA valt dat ook niet goed, want daar zijn ze heel netjes en houden ze niet van dit soort onfatsoenlijke dingen, ondanks dat Bleker een gescheiden en vrij man schijnt te zijn. Nu geloof ik niet dat na alle onthullingen van seksueel misbruik en geestelijke terreur het katholieke deel van die partij nog enig recht van spreken heeft, maar dit terzijde.

Ik hoorde op de radio ook dat de foto in de Telegraaf zo onvoordelig was voor Bleker, dat had toch niet gehoeven. Dus ik heb die foto even opgezocht en ben verbaasd. Die foto waar hij samen met zijn vriendin uit zee komt? Een wat oudere, iets gezette man in zijn zwembroek? Is daar iets raars aan? Ik vind het leuk voor Henk dat hij zo een mooie jonge vrouw aan de haak heeft geslagen. Wie zou zich niet gevleid voelen? Me er gemakkelijk bij voelen zou ik zeker niet, maar ik ben Henk niet. En Barbara ben ik ook niet! Wat zij met hem moet? Geen idee, misschien ruikt hij wel heel lekker en hij is vast heel lief voor haar. Ik vind eigenlijk ook dat ze dat allemaal maar lekker zelf moeten uitzoeken. Maar ja, het is natuurlijk wel heel schokkend dat dit soort op het oog onbegrijpelijke relaties zo maar kan bestaan. Daar zit iets ontregelends in en daar houden de meeste mensen niet van.
Ik zou willen dat men zo verontwaardigd was over het beleid van Bleker, waarin een in jaren zorgvuldig opgebouwd natuurbeheer in snel tempo naar de gallemiese wordt geholpen.

Toevallig ben ik net bezig met mijn belastingen. Ondanks de economische crisis zijn mijn bruto inkomsten nagenoeg gelijk gebleven het afgelopen jaar. Wel moeten mijn collega's en ik nu ineens 13% meer btw betalen dankzij de cultuur-vijandige houding van dit kabinet. Ook iets om echt verontwaardigd over te zijn.

Het kan raar lopen

Als alles volgens plan verloopt heb ik het WAW-magazine binnen tien dagen in huis. En dan te bedenken dat het nog maar net twee maanden geleden is dat ik voor het eerste contact zocht met vormgeefster Suzanne Mol.

Harper T. Jensen en ik waren al enige tijd in gesprek over het uitgeven van een magazine, maar we dachten toen aan een blaadje van acht tot tien pagina's. Alle teksten moesten nog geschreven worden. Het kan raar lopen. Nu ligt er een kant-en-klaar-ontwerp van achtentwintig pagina's bij de drukker met een geplande oplage van 1250 exemplaren, mede mogelijk gemaakt door de enorme inzet van een team van medewerkers, waaronder hoofdredacteur Harper T. Jensen, vormgeefster Suzanne Mol en eindredactrice Cleo Meulman.

Zeven adverteerders droegen financieel een steentje bij, zodat ik nu nog maar een paar weken bruine bonen hoef te eten om de schade enigszins beperkt te houden. Het is qua tijd en geld behoorlijk uit de hand gelopen, dat wel. Maar wat is het bijzonder om de eigen, nietsontziende dynamiek te ervaren die een korte, kleine ingeving op een zonnig terras doet uitgroeien tot een concreet, tastbaar resultaat dat binnen twee weken de wereld in gaat: juist ja, de WAW!

Wakker liggen

Het schijnt heel erg te zijn in Hongarije. Nieuwsuur schonk er ruim aandacht aan gisteravond. Iets met democratie en rechtsstaat, heel Europa schijnt er wakker van te liggen. Ik niet. Ik lig meer wakker van wat er hier in eigen land zoal gebeurt. Een minderheidsregering die alleen via achterkamertjespolitiek kan blijven regeren. Een benoeming van Mr. Aben in de Hoge Raad die door de PVV wordt tegengehouden. Thomas von der Dunk die de Arondéuslezing niet mag houden na kritiek van de PVV. Griffierechten die aanzienlijk worden verhoogd, particuliere beveiligingsbedrijven die steeds meer taken van de politie overnemen. Criminalisering en marginalisering van asielzoekers, buitenlanders en werkloze uitkeringsgerechtigden.

Dat is allemaal nog tot daaraan toe. Maar waar ik echt slapeloze nachten van heb is de al maar groeiende macht van de overheid, voor wie iedereen bij voorbaat verdacht is. Geen paspoort meer zonder vingerafdruk. Geen weg meer zonder camera; de overheid streeft naar een landelijk dekkend netwerk van camera's op alle wegen in Nederland. Cameratoezicht in dorpen en steden, OV-chipkaart, afluisterpraktijken, opslag van gegevens van telefoon- en e-mailverkeer. Alle kenmerken van wat we vroeger een politiestaat noemden. Ik weet het niet hoor, maar misschien is het zo slecht nog niet in Hongarije.

Help, ik ben geen marketeer!

Waar een mens zich al niet mee moet bezighouden. Omdat mijn WAW-magazine deze maand verstuurd gaat worden, heb ik een goed adressenbestand nodig. Alle personen met voor mij dubieuze postadressen van jaren geleden heb ik aangeschreven met de vraag of zij nog post van mij willen blijven ontvangen. Daar krijg ik allerlei reacties op. Ook heb ik mensen per e-mail, Facebook en Linkedin gevraagd om mij hun adressen op te sturen en die van hun vrienden die ook een WAW willen ontvangen. Daar komen veel reacties op. Al met al een heel geadministreer waar ik al dagenlang mee zoet ben. Ik kopieer en plak wat af.

Tegelijkertijd zijn er ook mensen die niet reageren, waarvan ik geen postadressen heb maar die vermoedelijk wel een exemplaar van de WAW willen ontvangen. Moet ik daar dan achterheen gaan of het toch maar laten? Ik denk het laatste want hoe leuk de WAW ook wordt, ik wil het de mensen absoluut niet opdringen. Marketeers en relatiebeheerders weten vast wel raad met dit soort vragen. Ik ben slechts een eenvoudig beeldend kunstenaar die graag zijn passies deelt en zijn schilderijen de wereld instuurt.

De WAW komt eraan!

Jawel, de WAW komt eraan! De afgelopen maanden is er in het diepste geheim gewerkt aan het 0-nummer van de WAW. De WAW is een papieren magazine van maar liefst 28 pagina's in kleur onder redactie van Harper T. Jensen, fraai vormgegeven op A-5 formaat door Suzanne Mol.

De WAW verschijnt in januari en bevat onder meer foto's uit Noorwegen, afbeeldingen van mijn nieuwe schilderijen en een buitengewoon schitterende en zeldzame sententie! Ook vind je er de eerste aflevering van 'Beeldpraat', deze keer geschreven door Sam Drukker. Daarover in een ander blogje meer.

De WAW is niet zomaar een doorsnee magazine. De WAW is informatief, eigenzinnig, kleurrijk, serieus en grappig tegelijk. De WAW verschijnt in een beperkte oplage en is door zijn bijzondere vorm en inhoud een klein kunstwerk op zichzelf.

Wil je een gedrukt exemplaar van de WAW gratis en voor niets ontvangen? Stuur me dan snel je goede postadres!
Heb je vrienden die je een exemplaar cadeau wilt geven? Stuur me dan hun postadres en ik zend ze gratis een exemplaar van de WAW toe. Wil je de WAW liever zelf aan je vrienden en bekenden geven? Dat kan ook. Laat mij dan weten hoeveel exemplaren je wilt hebben. Voel je vrij om exemplaren te bestellen. Voor jou is het leuk om cadeau te geven en mij help je om mijn werk in bredere kring te verspreiden. Als je wilt kun je ook je vrienden en kennissen over de WAW vertellen en ze dit blogje laten lezen.

André Kuipers gaat de ruimte in

Vandaag wordt Andé Kuipers de ruimte in geschoten. Dat is nog eens iets anders dan een berg beklimmen.
Ik heb André jaren geleden ontmoet toen wij beiden door Minister Brinkhorst waren uitgenodigd als speciale gast op de nieuwjaarsreceptie van het ministerie van Economische Zaken. Ik had de minister destijds een boekje met mijn schilderijen gestuurd vanwege mijn tentoonstelling op het ministerie. Enige dagen later belde hij mij op, ik stond net te koken. Het was een rare gewaarwording om ineens een telefoongesprek met de minister zelf te voeren. Hij nodigde mij uit om als zijn gast naar de nieuwjaarsreceptie te komen. Deze was in de grote hal beneden en ik herinner mij nog goed hoe de aanwezige ambtenaren gewoon doorpraatten terwijl André Kuipers over zijn belevenissen vertelde. Onvoorstelbaar vond ik dat, Brinkhorst vroeg verschillende malen tevergeefs om stilte. Nu gaat André voor een half jaar in een ruimtestation wonen, waar het ongetwijfeld een stuk stiller zal zijn. Onwillekeurig moet ik denken aan de film Solaris van de door mij zeer bewonderde cineast Andrei Tarkovski. Hoe vaak heb ik die film wel niet gezien? Ik hoop voor André dat de omstandigheden in het ruimtestation anders zijn dan die in de film van Andrei. Wie hem gezien heeft, weet waar ik het over heb.
Goede reis André!

Hier moet je bij zijn!

Exclusieve jubileumprint van het schilderij 'Woordloos', alleen te verkrijgen bij Les Jumeaux!

Komende zondag 18 december wordt mijn tentoonstelling in Restaurant Les Jumeaux geopend. Nou ja, wat heet geopend?
We gaan er tussen 14.00 en 17.00 uur in ieder geval een leuke middag van maken. Ik ben er zelf ook en er is een glaasje en een lekker hapje. Iedereen is van harte welkom. In verband met de hapjes is het wel prettig als je van te voren even meldt dat je komt (maar natuurlijk kun je ook onaangekondigd langs komen).

Vanwege het 35-jarig jubileum van Les Jumeaux heb ik een nieuwe gicleeprint uitgegeven in een zeer beperkte oplage van 35 exemplaren. De print is alleen in Les Jumeaux te verkrijgen tegen de spotprijs van 175 euro inclusief aluminiumlijst. Onder de mensen die zich hebben aangemeld wordt op de opening een exemplaar verloot. Komt allen.
Adres: Restaurant Les Jumeaux, Bennebroekerlaan 19-b, 2121 GP BENNEBROEK, 023-5846334. Aanmelden kan via info@lesjumeaux.nl of info@pauldikker.nl.

Paul Dikker in Bergen Magazine

Kennen de bergliefhebbers onder jullie het blad Bergen Magazine? Mooi hè? Gisteren kreeg ik het decembernummer in de bus. Het is weer een prachtige uitgave met veel mooie foto's. Paul Hesp maakte voor dit nummer een interview met mij over mijn Noorse schilderijen, waarvan er vier zijn afgebeeld.
Ter gelegenheid van het verschijnen van dit artikel geef ik een gicleeprint uit van het schilderij Curieus, nu te bekijken op http://www.pauldikker.nl/giclee.htm. Je moet het leven toch een beetje leuk maken, nietwaar?

Wim Brands leidde de discussie

Foto: Gerard Pels
Het was een leuke middag gisteren in Spui 25. Emeritus hoogleraar kunstsociologie Hans Abbing en ik spraken onder leiding van Wim Brands over het thema armoede en kunst. De zaal zat vol en het gesprek verliep geanimeerd. Hans en ik zijn aan elkaar gewaagd en Wim Brands leidde de discussie op een heel ontspannen manier. Wij verschilden onder andere van mening over de autonomie van de kunstenaar, waar ik heilig in geloof maar Hans zo zijn twijfels over heeft. Voor mij is het kunstenaarschap zonder volstrekte autonomie ondenkbaar en ik haalde in de hitte van het gesprek de door mij zo gewaardeerde filmmaker Tarkovski aan om de bijzondere hoedanigheid en verantwoordelijkheid van de kunstenaar kracht bij te zetten. Hans bleef zijn bedenkingen houden, die ik als de respectabele uitdrukking van zijn autonomie beschouw.

Al tachtig aanmeldingen!

Goh, vandaag kreeg ik bericht dat er al tachtig aanmeldingen binnen zijn voor het tweegesprek over armoede en kunst volgende week in Spui 25. Politici zullen zich komende donderdag wel niet graag laten zien, hun BTW verhoging op kunst zit ons aardig in de weg. Misschien dat er veel arme kunstenaars komen, de toegang is per slot van rekening gratis en je zit er warm en droog.
Aanvang: 17.00 uur, adres: Spui 25, tweegesprek met Hans Abbing onder leiding van Wim Brands. Je moet je komst wel even doorgeven van te voren via de website van Spui 25.

Paul Dikker over kunst en wetenschappen II

Donderdag 8 december ben ik door de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen uitgenodigd om onder leiding van Wim Brands in gesprek te gaan met emeritus hoogleraar kunstsociologie Hans Abbing. Het thema betreft kunst en armoede.
Tijd: 17:00 - 19:00 uur
De toegang is gratis maar je moet je wel van te voren aanmelden. Kopieer onderstaand adres of ga naar Spui 25.
http://www.spui25.nl/spui25/programma.cfm/4B35EB67-9961-49F8-932AB29D4C78C3D9

Uit de aankondiging:
Het lijkt over het algemeen steeds moeilijker te worden om met louter opbrengsten als kunstenaar in je onderhoud te kunnen voorzien. Hoe gaan gedreven kunstenaars hiermee om? Blijven zij toegewijd aan de kunst en in hoeverre spelen economische belangen een rol in hun werk? Een gesprek over het spanningsveld tussen armoede en kunst tussen econoom en kunstenaar Hans Abbing en beeldend kunstenaar Paul Dikker. Gespreksleider is televisiemaker en dichter Wim Brands.

Nieuw: Paul Dikker bij Les Jumeaux

Al jaren breng ik de kunst naar de mensen toe! Dat vind ik een mooi en democratisch idee. En waarom zou kunst ook alleen hangen in musea en galeries? Die stringente scheiding tussen kunst en maatschappij is ouderwets en achterhaald, kunst is een onderdeel van de maatschappij. Daarom exposeer ik mijn schilderijen zoveel mogelijk op allerlei soorten plaatsen. Dit keer hangt mijn werk in restaurant Les Jumeaux. Er hangen tot half februari 18 schilderijen, 21 gouaches en 2 gicléeprints, dus er is heel wat te zien. Je kan er ook lekker eten of in de middag een kopje koffie gaan drinken. Open op alle dagen behalve op dinsdag.
Adres: Restaurant Les Jumeaux, Bennebroekerlaan 19-b, 2121 GP BENNEBROEK, 023-5846334, info@lesjumeaux.nl.
Als je liever samen met mij wilt gaan kijken, neem dan contact op via info@pauldikker.nl.

Een middag in Maison du peuple.

Vandaag was ik naar Brussel waar in het Maison du Peuple de presentatie plaats vond van het boek 'De kunstenaar, een ondernemer?'. Ik schreef daarin een persoonlijk getinte bijdrage, getiteld 'Handelsondernemer in wereldkunst', in de Frans editie 'L'artiste, un entrepreneur?' vertaald als 'Entrepreneur commercial en art international'. Het was een goed georganiseerde middag met een interessant forum, aardige mensen, lekkere hapjes, en vooral een lange treinreis heen en terug. Dat gaf mij wel de gelegenheid flink wat artikelen in het bijna 400 pagina's tellende boek te lezen. Ik moet toch een beetje bijblijven hè?

Wende Snijders en Stef Blok

Enige dagen geleden zag ik die lieve mooie eerlijke kwetsbare strijdbare Wende Snijders bij Pauw en Witteman vertellen over de manier waarop zij met haar vak omgaat. VVD-fractievoorzitter Stef Blok zat ook aan tafel. Zou zo'n starre, humorloze man van een partij die de kunstensector kapot bezuinigt en die zelfs niet eens probéért om een oplossing te vinden voor de onbarmhartige uitzetting van kinderen zoals Mauro, zou zo een man daar nou iets van begrijpen?

Paul Dikker WAW-nieuws, 2 november 2011

Artist in Residence
De afgelopen zomer heb ik drie maanden als artist in residence in het kleine Noorse plaatsje Ålvik gewerkt. Ondanks dierbare contacten met de plaatselijke bevolking, heb ik mij bijna volledig afgesloten om mij aan mijn werk te wijden. Ik heb een buitengewoon productieve periode gehad. Naast acht kleine gouaches heb ik tien olieverfschilderijen kunnen maken, hetgeen uitzonderlijk veel is voor mij.
Het was heerlijk om weer met olieverf te werken, het ruikt zo lekker en je kunt er zo oneindig veel kanten mee op. Meer dan anders heb ik de eigenschappen van het materiaal benut, van strakke egale velden via geleidelijk verlopende luchten naar pasteus geschilderde bosschages. Ik had een heel stil atelier aan de achterzijde van het gebouw, waar ik nauwelijks gestoord werd. Alleen collega-schilder Wim van den Toorn trotseerde regelmatig mijn afwerende opstelling omdat hij naar eigen zeggen zijn nieuwsgierigheid naar mijn vorderingen niet kon bedwingen. Op een dag nam hij zelfs een fototoestel mee om mij tijdens mijn werk te vereeuwigen. Zie bovenstaande foto.
Aan het einde van mijn verblijf presenteerde ik mijn werk op een tentoonstelling. Men kwam uit de wijde omgeving kijken. Ik had een plezierig contact met de cultuurchef van de gemeente Kvam, en ook de directeur van het nabijgelegen museum kwam kijken. Misschien komt daar in de toekomst een tentoonstelling uit. Volgend jaar ga ik in ieder geval samen met Wim in Noorwegen exposeren.

Web-site
Inmiddels zijn al mijn nieuwe schilderijen gefotografeerd en op mijn web-site www.pauldikker.nl gezet. Acht nieuwe werken vindt u onder schilderijen, klik door naar recente schilderijen, twee nieuwe zijn toegevoegd aan panoramische schilderijen.
Mijn web-site is in overleg met web-master Rob den Boer ingrijpend veranderd en veel gebruiksvriendelijker gemaakt. Het voorblad is weggehaald zodat u nu direct een afbeelding en het menu ziet. Voor het laatste nieuws kunt u voortaan terecht op mijn weblog in de menubalk, de nieuwsrubriek werd daardoor overbodig en is verwijderd. Nieuw is de rubriek agenda, waar u in één oogopslag komende lezingen, interviews, publicaties en exposities kunt vinden. Pers en eigen publicaties, evenals mijn cv en een foto van het atelier, staan voortaan onder over paul dikker.
Onder schilderijen vindt u als vanzelfsprekend mijn werk, er zijn verschillende pagina’s waarnaar u door kunt klikken. Nieuw is ook de menuknop kunst kopen, waar u informatie vindt over de aankoop van een schilderij. Ook leest u hier reacties van mensen die een werk van mij hebben
gekocht. Op deze pagina kunt u tevens doorklikken naar de nieuwe pagina giclée’s, waar u hoogwaardige reproducties van mijn werk kunt bestellen. Ach, het wijst zich eigenlijk vanzelf als u een kijkje neemt. Ik sta uiteraard open voor uw op- en aanmerkingen. De web-site wordt voortdurend bijgewerkt, zodat u zichzelf altijd op de hoogte kunt stellen van de laatste ontwikkelingen.

Artikelen
De afgelopen zomer heeft Villa d’Arte een pagina aan mijn werk gewijd, naar aanleiding waarvan ik een nieuwe giclée-print uitgaf. Op 27 november verschijnt het decembernummer van Bergen Magazine, Tijdschrift voor Bergwandelaars. Daarin staat een interview dat bergsporter, publicist en VN-konsulent Paul Hesp met mij maakte. Ter gelegenheid van de publicatie geef ik opnieuw een giclée-print uit.
Inmiddels is ook het boek Resonanties. Verkenningen tussen Kunst en Wetenschappen verschenen bij Leiden University Press. Het boek staat onder redactie van Marcel Cobussen en bevat een artikel van mijn hand.
In België is zojuist het boek L’artiste, un entrepreneur? uitgekomen, waarin een vertaling is opgenomen van mijn artikel Handelsreiziger in Wereldkunst. De Nederlandse versie moet vóór 10 november klaar zijn, de presentatie van beide boeken vindt op 22 november in Brussel plaats.

Tweegesprek KNAW
Op 8 december 2011 om 17.00 uur ben ik uitgenodigd om onder leiding van dichter en tv-maker Wim Brands in gesprek te gaan met emeritus hoogleraar economie en kunstenaar Hans Abbing. Wij zullen praten over het thema armoede en kunst. Het tweegesprek vindt plaats in Spui 25 te Amsterdam en wordt georganiseerd door de Commissie Wetenschap en Kunst van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen (KNAW), in samenwerking met Spui 25. De Commissie heeft tot doel het contact tussen onderzoekers en kunstenaars te bevorderen.

Assistentie
Tot nog toe heb ik gelukkig niet of nauwelijks last van de economische crisis. Ik heb het zelfs erg druk, ook al omdat ik het juist in deze onzekere tijd van belang vind om met mijn Paul Dikker WAW-producties, immateriële waarden als schoonheid en betekenis naar de mensen toe te brengen. Kunsthistoricus en cultureel manager Harper T. Jensen zal mij de komende tijd af en toe terzijde staan en mij assisteren met de organisatie van mijn activiteiten en de verspreiding van mijn werk. Daarvoor ben ik hem heel dankbaar.

'L artiste, un entrepreneur'

Het boek 'L'artiste, un entrepreneur' is verschenen in België, en volgens de redacteur ruikt het heel lekker. In dat boek is een in het Frans vertaald artikel van mij opgenomen. De Nederlandstalige versie van het boek verschijnt vòòr 10 november. Eind van de maand wordt het boek gepresenteerd in Maison de Peuple te Sint-Gillis. Klinkt goed. Een uitnodiging wordt mij nog toegestuurd, ik denk dat ik er wel naar toe ga.

Affordable Art Fair: wanhopige commerciële hectiek

Net kom ik terug van de echte Affordable Art Fair in Amsterdam. Niet om het een of ander en met alle respect voor mijn serieuze collega's, maar wat een uitdragerij is het daar. Alles hangt hartstikke vol zodat niets tot zijn recht komt, en dan is er ook nog een ontstellende hoeveelheid namaak bij. Ik heb zeefdrukken gezien op handgeschept papier, en dat weer opgeplakt op doek, zodat het net is of je voor 900 euro een echt schilderij koopt. Niet dus. Dan veel foto's, waarvan er ook altijd meer afdrukken zijn, en werken in gemengde technieken met enige structuur, die in oplage worden geproduceerd. Ook daar is niets echts aan.
Het moet ook allemaal wel snel en goedkoop zijn. Want van de verkoopprijs gaat eerst 19% BTW af, dan 50% bemiddelingskosten voor de galerie, en van wat overblijft moet de kunstenaar zijn werk maken en zijn materialen en lijsten betalen. Tja, dan is er weinig ruimte om arbeidsintensieve kunstwerken te maken die je maar één keer kunt verkopen.
Eigenlijk is zo een beurs een aanfluiting voor ons vak. Vooral omdat de tijdloze eeuwigheidswaarde van authentieke, persoonlijke kunst in zo'n schril contrast staat met de wanhopige commerciële hectiek van een dergelijke beurs. Ik hoop maar dat het publiek zijn onderscheidingsvermogen behoudt en blijft zien wat echt van waarde is. Ik blijf in ieder geval mijn best doen om kwalitatief hoogwaardige schilderijen te maken die mooi en betekenisvol zijn. Kijk maar eens naar het afgebeelde schilderij 'Ondanks alles', afgelopen zomer in Noorwegen gemaakt. Formaat: 50 x 40 cm, olieverf op linnen. Vanaf morgen gaat mijn blog weer over andere zaken dan 'affordable art'.

Een dagje overgeslagen, geen nood!

Gisteren heb ik een dagje overgeslagen want ik was jarig. Maar geen nood, vandaag ben ik er weer met mijn affordable art. Zoals jullie inmiddels weten, het hele jaar door is het bij mij één grote kunstbeurs op het atelier. Dat zegt mijn cultural manager Harper T. Jensen in ieder geval, en ik kan hem geen ongelijk geven. Vandaag laat ik het intense en heel krachtige schilderij 'Ogenschijnlijk' zien. Formaat 60 x 40 cm, acrylverf op linnen. Meer weten? Stuur een mail naar info@pauldikker.nl.

Waarom zijn kunstenaars arm?

Afgelopen maandag werd ik gebeld of ik Hans Abbing wilde vervangen die een lezing zou geven over het onderwerp van zijn proefschrift Why are artists poor? Ik ben de beroerdste niet dus nou moet ik daar vanmiddag iets zinnigs over zeggen. Ik zat destijds in een forum dat Hans hierover organiseerde dus ik heb mijn aantekeningen van toen er nog maar eens bij gepakt. En ach, ik heb daar inmiddels natuurlijk allerlei opvattingen over. Nu maar hopen dat er straks een min of meer coherent verhaal uit mijn mond rolt. Ik zal iets vertellen over het gebrek aan draagvlak dat er in de samenleving is voor kunst, en dat de kunstensector daar zelf iets aan moet en kan veranderen door zich in de toekomst professioneler en zelfbewuster op te stellen. De bezuinigingen van de overheid bieden zo nieuwe kansen voor kunstenaars om hun armoedige maatschappelijke positie te verbeteren.

Het houdt niet op

Het houdt niet op. Weer zo een prachtig en betaalbaar schilderij. De donkere, kleurrijke bergpartij vormt een contrast met de onaardse, verrassende kleuren van de lucht. En wat doet deze persoon op de berg? Het schilderij heet 'Zichtbaar', de afmeting is 40 x 50 cm, het materiaal is acrylverf op linnen. Het schilderij hangt in een subtiele, lichtgeschilderde baklijst en is bij mij op het atelier te bezichtigen.

Nog meer affordable art...

Sinds kort word ik regelmatig geadviseerd en geholpen door kunstspecialist Harper T. Jensen, die steeds maar benadrukt dat ik met mijn tijd moet meegaan en moet inspelen op de actualiteit. Op zijn advies laat ik deze dagen wat voorbeelden zien van heel 'affordable art'. Neem nu bovenstaande gouaches, inclusief passe-partout van zuurvrij museumkarton, elegant houten lijstje met glas en board, 30 x 24 cm. Kom eens langs om te kijken.

Beeldend kunstenaar Paul Dikker en de Affordable Art Fair

Ja ja, de Affordable Art Fair komt er weer aan, te bezoeken van 27 tot 30 oktober. Maar mag ik jullie er misschien op wijzen dat het bij mij 365 dagen per jaar Affordable Art Fair is? Bij mij op het atelier bespaar je de 50% verkoopcommissie die anders naar de galeriehouder gaat, je krijgt er een drankje en een gezellig praatje bij, kunt het schilderij op zicht krijgen en ook nog zonder bijkomende kosten in termijnen betalen. Is dat service of niet?
Het bovenstaande sfeervolle olieverfschilderij heb ik deze zomer in Noorwegen gemaakt. Het is getiteld 'Na vertrek'. Het formaat is 60 x 40 cm en het schilderij is voorzien van een lichtgrijze baklijst. Grijp je kans en mail naar info@pauldikker.nl of kom langs om te kijken.

Beeldend kunstenaar Paul Dikker bij Kunstgrepen

Aanstaande woensdag 26 oktober van 10 tot 11 uur wordt het radio-interview uitgezonden dat Jacqueline de Nijs met mij hield voor het programma Kunstgrepen. Het gesprek is te beluisteren op www.kunstgrepen.com. Daarna blijft het interview te beluisteren onder podcast, zijn er foto's te zien onder foto's 2011-2012 en zal er een filmpje te zien zijn onder x-tra.